Als dit bericht online komt zijn de kuikens al ruim 2 weken bij ons thuis. Ik loop een beetje achter met bloggen…tja, druk offline leven…iets met kippenhok bouwen enzo….

Maar goed. Een paar weken geleden reed ik samen met de man en de jongens ruim 1,5 uur naar de fokker waar ik de kuikens had uitgekozen. Waarom ik die had uitgekozen was heel simpel, op internet zag alles er goed uit, het mail contact was goed en hij had veel kleuren cochin krielkip kuikentjes. Aangezien ik me al weken aan het inlezen was over welke krielkipjes het beste waren in onze situatie en de cochin krielkipjes ons/mij het beste leken ging ik op zoek naar een hobby fokker waarvan ik zeker wist dat hij alleen maar die kuikens verkocht. Ik ken namelijk iemand die ook 3 krielkip kuikens ging halen en vervolgens thuis kwam met 1 kleine cochin krielkip en 2 grote brahma kippen die dus alles behalve krielerig waren….he mam 😉  Ja, ik heb wat geleerd van mijn ouders.

Dus op de vrijdag na hemelvaart reed ik, ja IK samen met de man, 2 kinderen en 2 transport boxen naar die fokker. Waarom het zo belangrijk is om te vermelden dat IK dat deed….nou IK ben nog nooit verder gereden dan Eindhoven en dat ligt op ongeveer een half uurtje bij ons vandaan. Echt serieus, ik ben geen held met auto rijden. Ik doe het liever niet dan wel. De man zette mij echter voor het blok…mijn project…mijn kippen dus moest IK rijden.

Ja, ik ben nu een kippenhok bouwende, stenen leggende ( dat komt in een volgend artikel) gaas monterende, zelf achter het stuur rijdende, kuiken ophaal vrouw geworden. Ooh, wat heb ik de afgelopen weken veel geleerd, gebouwd, gedaan en gezweet…want tja, mijn handjes waren klam toen ik na 1,5 uur rijden bij die fokker aan kwam. En aangezien ik dit blogje nog kan schrijven hebben we mijn project en de reis naar de fokker tot nu toe dus overleefd. Zelfs de kuikens…..

De fokker was zoals ik verwacht had. Een aardige man, met een mooi kippenhok en gezonde kuikens met veel verschillende kleuren. Hij gaf veel uitleg en was erg aardig.
De jongens mochten zelf hun kip uitkiezen, en ook ik koos mijn eigen kippetje. De man die wou geen kip ( die heeft er al 1 zoals hij zelf zegt…kijkend naar mij) dus de laatste die is toegevoegd is voor oma.

Waarom voor Oma? Nou, oma had dus vroeger ook kippetjes ( 1 kleine, 2 grote) maar die kleine kip ging al snel dood. Het toeval wil dat de 4de kip in ons gezin dezelfde kleur en soort is als het kippetje wat toen dood ging. De andere kippen hebben ze weg moeten doen omdat ze kleiner gingen wonen. We vonden het dus wel leuk om Oma een nieuwe kip te geven die dan bij ons woont.

De kuikens waren trouwens rond de 5 tot 6 weken toen wij ze haalde, inmiddels zijn ze dus al groter en rond de 7 tot 8 weken.

Mag ik jullie voorstellen aan:

Paula. Dit is de kip van Wessel. Zelf gekozen en de naam die had hij al weken in zijn hoofd. Het kuikentje is trouwens het grootste van het stel.

 

Kuikentje Piep. De kip van Casper. De naam die veranderd nog, hij vind het nu namelijk echt een kuikentje piep, maar of dat ook nog is als kuikentje piep groot is dat weet hij nog niet.

 

Saartje. Mijn kip. De snelste van het stel en degene die het hards piept…..tja, soort zoekt soort 😉 . Saartje was lang naamloos en ik weet nog niet of het een Saartje is of meer een grote Saar wordt 😉

 

Roosje. De kip van Oma en het kleinste kuikentje van allemaal maar wel het liefste…tot nu toe tenminste. Roosje is trouwens het kuikentje dat meteen probeert te ontsnappen uit de bak zodra het gaas eraf gaat.

De kuikentje hebben de eerste week doorgebracht in een kleine bak in de woonkamer waar ze al snel uitgroeide.

Een week later kon ik van de buren een grote bak lenen zodat ze nog zeker 1 week bij ons in de huiskamer kunnen staan.

Het kippenhok is inmiddels ook af en overdag zijn de kuikentjes een paar uurtjes in de overdekte ren die aan het hok vast zit of in de ren die op het gras staat. Ik zal snel een update over het bouwen van het kippenhok plaatsen.

Hoe gaat het met de rest van de dieren en onze nieuwe bewoners? 

Wonderbaarlijk goed. Onze hond Max heeft nieuwe vriendjes en laat alles toe. Soms heb ik het idee dat Max nu denkt dat hij ook een kip is. Krijgen de kuikens meelwormpjes en sprinkhanen dan wil Max ze ook. Voor de rest ligt hij graag bij ze, likt ze af en toe als ze in de buurt komen en laat de kuikens over zijn rug lopen.

De katten die negeren de kuikens. Nu ze meer buiten zijn gaan de katten heel soms voor de ren zitten kijken maar doen verder niks en lopen weer door.

Wij hebben dus sinds een paar weken gezinsuitbreiding. Kan ik toch lekker moeder(kloeken) over lieve kleine kuikentjes.

 

 

 

 

 

 

 

 

6 thoughts on “Project Tok Tok: Hoera, we hebben kuikens!”

  1. Wat heb ik genoten van je kuiken verslag! En ook wel een beetje gelachen dat je moeder ineens met twee grotere formaten kip, dan de bedoeling was, zat opgezadeld.
    Leuke namen trouwens waarvan er een paar kunnen veranderen 😉 En wat een karakters!
    Super zeg dat ze zowel door hond als kat zo goed geaccepteerd worden…het had ook heel anders uit kunnen pakken maar op deze manier zouden jullie binnenkort zo een circus voorstelling kunnen geven van hond, kuikens / kip en kat!
    Genietter van!

  2. ach gossie… wat een schatjes. Wij hebben nu nog maar 1 kip. Wij hadden 3 grote kippen. 1 prachtige Brahma, die een jaar geleden dood is gegaan. Nu is sinds afgelopen week ook onze Orpington er ook niet meer. We hebben nog een Wyandotte maar die is nu zo alleen. Ik wtijfel wel of krieltjes niet beter zijn, al hebben zulke grote kippen ook wel wat.
    Roelina onlangs geplaatst…Mama dagboek #82: dino verjaardagsfeestje voor een 3-jarige dinofanMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge