Ik zie heel vaak blog verjaardagen voorbij komen op internet en die worden altijd groots aangepakt. Winacties, weggeefacties, kortingen en feestjes. Nou dat heb ik dus niet gedaan. Sterker nog, ik ben de 1ste verjaardag van mijn blog vergeten. Nou ja, vergeten…..ik heb er gewoon niet echt stil bij gestaan. Dus vandaag vier ik een klein verlaat feestje met vooral een persoonlijk artikel over wat ik allemaal geleerd, gedaan en ontdek heb sinds ik ruim 1 jaar geleden deze blog begon.

Laten we beginnen met het eerste artikel dat ooit online kwam op 13 oktober 2015. Het artikel kwam toen nog online op mijn gratis wordpress account en ging over hortensia. Als ik het nu teruglees dan denk ik…..tjee, wat slecht!!! Zo schrijf ik volgens mij allang niet meer en die foto’s zijn nu ook een stuk beter. Maar toch is het leuk om te zien hoe mijn artikelen veranderd zijn in een jaar tijd. Ze zijn naar mijn idee een stuk beter geworden.

Ruim een maand nadat ik gestart was op mijn gratis wordpress account merkte ik dat er veel meer bezoekers kwamen en ik meer wilde met mijn blog. Dus toen kreeg ik voor mijn verjaardag mijn echte eigen website, mijn eigen plekje op het wereld wijde web. Ik weet nog goed dat ik mijn eigen website gekocht had en echt aan de slag moest met alles van wordpress. Ooh, wat zaten er veel uren in die eerste keer proberen een artikel online te plaatsen via mijn nieuwe website en via het wordpress dashboard. Ik dacht werkelijk waar dat het nooit goed zou komen met al die wordpress snufjes. Maar al doende leert men en na een week van bloed, zweet en tranen ( oke, lichtelijk overdreven ;-)) had ik eindelijk door hoe het werkte.

week 2 intro

Dat heb ik het afgelopen jaar dus ook veel geleerd, de technische kant van een website. Het simpele en voorgekauwde van een paar woorden schrijven in een concept in het gratis wordpress account maakte plaats voor SEO, plugins, no-follow links, en tags. Google was mijn beste vriend rond die tijd om alles te leren om mijn blog beter te krijgen. Net zoals andere bloggers die af en toe hun tips en tricks op het internet plaatste over hoe hun ervoor zorgen dat hun blog beter wordt. Ik leerde trouwens ook vlogs maken, en ooh wat hebben die vlogs mij in het begin veel hoofdpijn bezorgt. Maar nu kan ik redelijk snel een filmpje in elkaar draaien…ik doe het alleen niet zo vaak.

Maar naast dat ik beter heb leren schrijven en nu van alles weet over plugins, links en SEO heb ik ook heel veel over mezelf geleerd. Mijn blog was bedoeld als een hobby en als mijn vluchthaven als ik dat even nodig had. Ik schreef en schrijf nog steeds met veel plezier artikelen over alles dat mij bezighoud, maar ik kreeg ook de andere kant te zien van het bloggen. De druk die er soms bij komt kijken en het altijd maar meer willen bereiken. Vooral als je veel andere bloggers kent via social media en je daar de prachtigste verhalen over hun succes voorbij hoort komen dan komt er op een moment een punt dat die 3000 unieke bezoekers en die 12.000 pageviews per maand niet meer genoeg zijn. Ik voelde de enorme druk om dagelijks te moeten schrijven en minstens 3 keer per dag actief te zijn op socials media terwijl ik juist meer rust wilde. Het bloggen ging mij dus even tegenstaan terwijl ik zoveel artikelen in mijn hoofd had zitten maar de tijd niet had om alles uit te werken. Ik heb dus echt moeten leren dat goed echt genoeg is en dat ik vooral plezier moet beleven aan het bloggen.

Dat ik daardoor minder bezoekers trek en minder mooie samenwerkingen met bedrijven heb is dan gewoon jammer maar ik lig er ( niet meer) wakker van. Ik krijg regelmatig weleens een mailtje voor een samenwerking maar zeg vaak nee omdat ik vind dat het niet past bij mijn blog. En als ik dan wel een samenwerking aanga dan is het vooral omdat ik het product of het bedrijf wel vind passen bij mijn blog. Een artikel over rollators past nou niet echt bij mijn leven, dus dat komt er bij mij niet op.

week 12 continium

Wat ook ontzettend leuk is zijn de samenwerkingen die ik met andere bloggers heb. Ik heb al heel wat gastartikelen geschreven en producten uitgeprobeerd voor andere blogs. Van chocolade tot zeewierpasta en van uitjes naar het Continium tot persoonlijke verhalen, het staat allemaal op andere grote blogs.

Het afgelopen jaar heb ik lief en leed gedeeld op mijn blog. Alle leuke en mooie momenten die ik beleefd heb of de moeilijke dagen die het afgelopen jaar voorbij kwamen zoals mijn miskraam en het maar niet zwanger worden, het staat er allemaal op. En ook dit was een leerweg want wat deel je wel en wat deel je niet. Als ik op publiceren druk weet ik dat duizenden mensen het kunnen lezen. Als ik een foto op instagram plaats dan weet ik dat duizenden mensen hem kunnen zien. En hoewel dit allemaal heel onschuldig klinkt heb ik de afgelopen maanden mijn privacy aangepast. Ik lette bij het beginnen van mijn blog al heel erg op, maar nadat ik dingen las van andere bloggers over geobsedeerde ” fans” en zelf een paar keer reacties en mailtjes ontving die je liever niet ontvangt besloot ik nog meer op te gaan letten. Vooral voor de privacy van de jongens wil ik waken en kies dus voortaan voor foto’s waar ze minder herkenbaar opstaan. Ook de artikelen die ik schrijf gaan soms over de jongens maar ook daar probeer ik erop te letten dat ze niet ” beschamend” zullen zijn als ze dadelijk 18 jaar zijn.

Niet alleen de privacy van de kinderen vind ik heel belangrijk, ook die van mijn man vind ik heel belangrijk. Hij is er heel erg op gesteld en heeft bewust zelf geen social media. Ik plaats dus ook geen herkenbare foto’s van hem en in artikelen komt hij bijna niet voor. Dat mensen daardoor denken dat ik huwelijksproblemen heb en sterker nog dat ik niet eens getrouwd ben en me uit vragen tja, dat is dan een andere bijkomstigheid. Ik kan alleen melden dat ik heel gelukkig getrouwd ben, geen huwelijksproblemen heb en mijn man geen denkbeeldig persoon is.

fossil close-up

Wat heeft mijn blog mij op gebracht. Dit is vaak een vraag die ik weleens voorbij zie komen. Sommige bloggers verdienen een heel maandloon met hun blog, nou ik niet. Ik heb genoeg verdient om de kosten eruit te kunnen halen en het bloggen heeft me een paar leuke uitjes en producten opgeleverd. Dat ik geen maandlonen verdien komt vooral ook omdat ik het bloggen niet fulltime meer doe. Als ik veel meer tijd erin zou stoppen zou het vast wel kunnen maar dat betekend ook dat ik veel dingen die ik nu doe moet laten schieten. En dat wil ik nu niet. Ik wil nu volop genieten van mijn gezin en de dingen die ik eromheen doe. En hoewel ik in de eerste maanden vaak weken van 40 uur bezig was met bloggen en alles dat eromheen bij komt kijken ben ik nu hooguit een paar uurtjes per week met bloggen bezig. Voor nu vind ik dat goed.

Naast dat het bloggen mij wat producten en geld opbrengt is het ook heel leuk om te zien dat ik het afgelopen jaar zoveel verschillende mensen heb leren kennen via social media. Het bloggerswereldje is meestal een heel gezellig wereldje en door het lezen van veel andere blogs heb ik veel van andere mensen geleerd. Ook het delen van gastartikelen op mijn blog heeft ervoor gezorgd dat ik soms leuke gesprekken heb met andere bloggers en we soms in ” hetzelfde” schuitje zitten. Door het delen van verhalen van andere vrouwen die een miskraam kregen probeer ik het stilzwijgen van dit verdriet een beetje te doorbreken. En heel af en toe plaatst gastblogger Lynn een kijkje in haar leven als Army wife, want dat een leven met een militair soms heel anders is dan een ” normaal” leven dat is wel duidelijk.

army wife lynn

Doordat ik soms heel persoonlijke artikelen deelde leerde ik ook veel mensen op een andere manier kennen. Van veel mensen die ik kende wist ik sommige dingen niet, doordat ze mijn artikelen lazen en hetzelfde mee hadden gemaakt of meemaakte kwamen de persoonlijke gesprekken soms vanzelf op gang. En daar ben ik heel erg dankbaar voor.

Ik kan dus wel zeggen dat het eerste jaar bloggen mij heel veel gegeven heeft, niet zozeer heel veel geld of de geweldigste samenwerkingen maar wel veel kennis over mezelf en over anderen. Het bracht me een lichtje als ik even in een moeilijke tijd zat, het gaf me kennis toen ik sommige dingen nog niet wist en het leerde me anders te kijken naar mezelf en anderen.

Ik blijf voorlopig dus gewoon doorgaan met het delen van mijn leven op het wereld wijde web. Misschien wel wat minder vaak dan dagelijks maar ik ga proberen om die 2de verjaardag te halen. En wie weet wat ik volgend jaar allemaal kan delen bij die 2de verjaardag.

verjaardag

Hiep hiep hoera, er is er 1 jarig! En ik trakteer jullie allemaal op een digitaal stukje taart. Bedankt voor alle lieve reacties die ik het afgelopen jaar heb mogen ontvangen en bedankt dat jullie de moeite nemen om mijn hersenspinsels te lezen.

 

7 thoughts on “Simpel, met een snufje liefde bestaat al meer dan 1 jaar!”

  1. Gefeliciteerd met je 1e blogverjaardag! Ik geniet ontzettend van je blog en hoop dat je er nog lang lol aan beleefd, dat is volgens mij inderdaad de enige manier om het “vol te houden”. Ik lees nog graag lang met je mee 🙂
    Heb net een workshop gevolgd over het volhouden van goede voornemens en ik wil heel graag afvallen, dus dat digitale stukje taart past mij heeeeel goed!

  2. Bloggen moet je plezier blijven geven dus goed dat je aan jezelf gedacht hebt! Hier ook geen foto’s van manlief op de blog en van ons kindje gaat dat ook niet komen. Dat bloggen je kennis over jezelf geeft is het belangrijkste, ga zo door!! En nogmaals bedankt dat ik mijn verhaal over mijn miskramen mocht doen op je blog!
    Anita onlangs geplaatst…Zwangerschapsupdate | 25 wekenMy Profile

  3. Wat heb je dit mooi omschreven! Ik ben nu een maand bezig met mijn blog, en ik snap helemaal wat je bedoelt! Wat valt er enorm veel te leren…
    Van harte gefeliciteerd met je eerste verjaardag en op naar de tweede!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge